( V o l d ) a a n


‘We made it!’ zuchtten we gisteren naar elkaar, toen we naar buiten liepen na onze laatste Streepjescode training van deze bom-volle september-streepjescode-maand. Vol woorden en er tegelijkertijd ook een beetje stil van. Vol indrukken en tegelijkertijd ook een beetje onder de indruk. Vol energie en tegelijkertijd ook een beetje leeg. Voldaan en tegelijkertijd ook vol van het vele a a n .

Want wat stonden we deze maand op a a n .
Vóór en áchter de schermen. Elk vrij uurtje tussen de trainingen en coachsessies door werd benut voor het uitwerken van de honderden streepjescodetesten.
Vóór en áchter de camera. Live voor een steeds wisselende groep van honderd studenten. ‘Maar kijken jullie tussendoor ook af en toe in de camera’s voor de studenten die via de stream meekijken?’.
Mét en zónder microfoon. ‘Hebben jullie het schema al gezien? Jullie moeten 8 workshops (non-stop!) achter elkaar geven, alleen steeds even wisselen van ruimte’. En microfoontjes dus.
Ín de mega file en meteen weer uít de file. ‘Niet normaal hoe jullie gelijk ‘ a a n ’ stonden en heel relaxed de training startten. Onder de indruk van jullie organische samenwerking op het podium. Wat een mooie inzichten voor ons allemaal. En oh, wat een goede outfits hadden jullie a a n !’.

Hoe vaak we afgelopen maand wel niet tegen elkaar hebben gezegd, hoe blij we zijn met onze Generator energie en onze eigen unieke streepjescode, die dit überhaupt a a n kan. Net als het meisje op dit fotootje van vroeger. Van dit kleine meisje in mij. Dat samen met vriendinnetjes uren kon playbacken op Madonna, met een pollepel als microfoon en haar favoriete item uit de verkleedkist a a n . Het gele shirt met (hoe kan het ook anders!) strepen én sparkles.

En dan nu met een vold a a n gevoel lekker vol u i t het weekend in!