(W) h o l e h e a r t e d


Ik weet nog precies waar ik stond.
In de keuken. Tussen de vieze glazen en de gebaksbordjes van mijn verjaardag.
Waar ik het las op mijn telefoon.

Hoe ik door mijn knieën zakte.
De schok. Het ongeloof. De tranen. De pijn in mijn hart.
Mijn hart in stukken.

Ik kan het soms nog steeds voelen.
Nu 5 jaar verder.
5 verjaardagen verder.

En elke verjaardag weer zo anders.
De eerste verjaardag zonder Jen nog zo kwetsbaar en rauw.
Onze namen voortaan naast elkaar op de kalender.

Een verjaardag ziek in bed.
En verjaardagen waar het al beter lukte om toch ook te vieren.
Bitter én zoet. En-en.

In de aanloop naar deze vijfde verjaardag brak ik als ritueel dit stenen hart.
En lijmde de scherven met goud volgens de Japanse kunst Kintsugi.
Rouw én hou.

Ik hou je
Ik houd je
Ik goud je

Hole én whole.
(W)holehearted.